حوای روزهای بارانی

باران تمام نمی شود. باید ادم روزهای بارانی شوم.
 شاید یک کافه کوچک که صدای موسیقی اش خیلی بلند نباشد، پریز برق داشته باشد برای لب تاپ. یک میز کوچک کنار پنجره داشته باشد ویک منوی خوشمزه ارزان
شاید هم باید دوباره بساط بارانی و چتر و چکمه را روبراه کنم
دوای دردم می شد چند جلد کتاب 400 صفحه ای باشد. ندارم اینجا. شاید بشود دانلودشان کرد 
فیلم هم خوب است. سینما هم. غذای خوشمزه هم
نوشتن هم خوب است. خیلی خوب. که بود که می گفت نوشتن آخرین پناهگاه کسی است که هیچ پناهی ندارد



نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

جاده

اتاق

نیوکلن برلین