سوداي نوشتن

دلم براي خودم تنگ مي شه گاهي، براي خودم كه زياد مي نوشت و زياد مي خواند. بايد برنامه بگذارم و روزي يك ساعت مرتب بنويسم. از خودم از فكر و خيال هام از زندگيم. بايد مثل ادم هاي مومن كه يك زماني پاي سجاده مي شينن براي خودم وقت نوشتن بگذارم. جايزه ام مي تونه يك ايپد باشه براي بهتر نوشتن اصلا هر وقت قصه ام تمام كردم براي خودم يك آي پد مي خرم. چي بهتر از اين؟ 
ديگه دلم چي مي خواد؟ دلم مي خواد بدوم. تند و سبك. پرواز كردن كه خيلي وقتها خوابش را مي بينم يك رويا است و نزديكترين چيز بهش شايد همين دويدن باشه. 

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

جاده

اتاق

نیوکلن برلین