دور که باشی...

وقتی عزیزی را از دست می‌دی٬ قاعده‌اش اینه که کنار کسانی باشی که دوستش داشتند و برایشان عزیز بود و سر به شانه هم بگذارید و اشک بریزید. قاعده اش اینه که کنار خانواده‌اش باشید که بدونن چقدر براتون عزیز بوده و تنها نیستن توی این غم تموم‌نشدنی. قاعده‌اش اینه که اگه حتی لحظه های اخر کنارش نبودین٬ بشه که سر مزارش بشنید و همه سالهای رفته را مرور کنید.
دور که باشی٬ به جای همه اینها باید تنهایی خیره بشی به صفحه فیس بوکش و عکسهاش را یکی یکی نگاه کنی و باور نکنی رفتنش را.  دور که باشی همه هق هق هایی که راه نفس را باز می کنه٬ یه بغض سنگین می‌شه و می ره کنار همه اون گره‌های دیگه‌ای که خیلی وقتها بی دلیل نفس کشیدن را سخت می کنن.

پست‌های معروف از این وبلاگ

جاده

اتاق

نیوکلن برلین