تو خيلي وقتي مردي، اداي زنده ها را درنيار

يك جايي يك وقتي بايد باور كني كه ديگه به اون دنيا تعلق نداري و درست مثل اميلي تئاتر  شهر ما، راهي براي برگشت نيست. نگاه كردن از لاي پنجره اي كه آدماش پشت به تو نشستن هيچ چيز را عوض نمي كنه.

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

جاده

اتاق

نیوکلن برلین